Charlotte van der Hoeven, Coaching en Training

Charlotte van der Hoeven, Coaching en Training
Narcisme-Expert | Expert Narcistisch Misbruik | Coach & Trainer

woensdag 11 maart 2015

De narcist als collega of leidinggevende


Recentelijk kreeg ik het verzoek of ik ook eens een blog wil schrijven over de narcist als collega of manager/leidinggevende. Er wordt veel gesproken over narcistisch misbruik in relaties tussen partners, ouders en kinderen, maar ook op de werkvloer komt dit nogal eens voor. En vaak, je raadt het al, zonder dat anderen dit doorhebben.
 
De narcist als collega is iemand die -zoals ik ook in het tijdschrift Marie Claire vertelde- behandeld moet worden als een klein kind. Ze gaan voor hun eigenbelang en collega’s die in hun ogen concurrenten zijn, omdat ze bijvoorbeeld creatiever, slimmer of charismatischer zijn, kan het leven flink zuur gemaakt worden.
Je ziet het dan ook vaak gebeuren wanneer er een narcist in een team bivakkeert, het team op termijn versnipperd. Hoe komt dit?
 
Narcisten hebben de neiging om deining te zoeken en collega’s tegen elkaar op te zetten, om op deze manier zelf die interessante opdracht, functie of klus te krijgen. Daarnaast hebben ze de neiging overal de credits voor op te strijken en er met jouw ideeën vandoor te gaan.
 
Als je collega een narcist is, kun je dus maar beter zorgen dat je vriendjes wordt of, nog beter, een baan elders gaat zoeken. Te gek voor woorden zou je zeggen, en dat klopt ook, alleen een narcist ziet in alles een wedstrijd en wil altijd macht en winnen. En tegen mensen die zo bedreven zijn in deze manier van leven, daar kun jij als weldenkend mens echt niet tegenop.
 
De narcist als leidinggevende is weer van een ander kaliber. Dit type werkgever kan je op handen dragen als je hem of haar duidelijk het gevoel geeft dat hij/zij de macht heeft en de baas is, echter zodra je tegengas geeft of de narcist ergens mee confronteert, heb je de poppen aan het dansen. En aangezien de leidinggevende narcist geen tegenspraak duldt en er een hekel aan heeft als hij/zij op de vingers wordt getikt door "zijn onderdanen" kan dit uitmonden in woede-uitbarstingen, negeren en vervolgens treiterijen die langdurig en subtiel voortgezet kunnen worden. Ook in dit geval geldt: Maak dat je wegkomt. Jij zult uiteindelijk vroeg of laat je wonden moeten likken en het veld moeten verlaten.
 
Toch zie je dat op de hogere posities in het zakenleven het juist vaak narcisten zijn die deze functies bekleden. Hoe kan dit, terwijl er eigenlijk zo slecht mee samen te werken valt?
 
Narcisten zijn charismatisch, geboren leiders, mensen met een visie. Althans, zo doet men zich voor en daar geloven de meeste mensen in eerste instantie ook in. Ze voelen zich daarnaast oppermachtig en superieur aan de rest, dus vertonen ze daar ook bijpassend gedrag bij wat mensen al op bewust en onbewust niveau intimideert en imponeert. De narcistische manager of leider kan tevens makkelijk beslissingen onder druk of moeilijke omstandigheden nemen, omdat deze weinig tot geen empatisch vermogen ervaart en hierdoor volledig rationeel kan opereren. Als je er echter doorheen prikt, zie je dat er van de opgestane visionair vrij weinig overblijft als deze zijn/haar zin niet krijgt, tegengesproken wordt of tegenslagen krijgt te verduren. Dan komt weer het kleine kind met het minderwaardigheidscomplex naar boven wat staat te stampvoeten en in woede uitbarst om op die manier te laten gebeuren wat hij of zij wil.
 
Wees dus met een narcist als collega, manager of leidinggevende gewaarschuwd. Het is meestal een onveilige, instabiele werkomgeving en zolang je niet gezien wordt als concurrent, tegenstander of tegensputtert en blijft meegolven op de woeste golven van de narcist, is het vol te houden. De vraag is alleen hoe lang je dit kunt en wilt volhouden. Respect en eigenwaarde voor je eigen ik staan te allen tijde bovenaan en daar dient niemand misbruik van te maken. Wil je hier over doorpraten of zit je in zo’n situatie en je hebt coaching nodig, laat het me weten.
http://www.narcismevrij.nl/
Charlotte van der Hoeven, Coaching-Training-
Charlotte-van-der-Hoeven, Coaching & Training is gespecialiseerd in coaching voor slachtoffers en training van hulpverleners w.b. narcistisch-misbruik en narcistische-mishandeling en narcisme, blog-narcistisch-misbruik, blog-narcisme, blog-narcistische-mishandeling, coach-narcistisch-misbruik, therapeut-narcistisch-misbruik, wat-is-narcisme

6 opmerkingen:

  1. op een gegeven moment lopen ze toch in hun eigen val :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dat zou mooi zijn als dat zo is... tijd is dan onze vriend...na zoveel verraad en onrecht

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Altijd functioneerde je goed... dan een nieuwe collega. Je kent ze wel zo'n jonge hond, charismatisch, knap koppie, gestudeerd, een geboren winnaar (alles wat hij aanraakt veranderd in goud, zegt hij en denkt iedereen). Je gaat hem opleiden en alles leren. Dan begint alles te veranderen, stapje voor stapje en je snapt niet waarom, dus ga je onzeker worden en beter je best doen, steeds maar meer je best doen. Projecten dreigen steeds vaker mis te lopen, dus werk je je suf om te toch te laten slagen... Maar waarom dan toch telkens erna de schuld krijgen van alles wat mis ging. Jij kon geen leiding geven en die jonge hond kwam er telkens uit als de grote toekomstige belofte. Stapje voor stapje hoor je steeds vaker dat je niet meer functioneert om erna er achter te komen dat die jonge hond vaak op de koffie gaat met mensen, roddels verspreid, mensen honing op de mond smeert, leugens rond verteld, dingen saboteert... en dan het moment dat hij als je alleen bent zegt dat hij je in het begin dacht te bewonderen, maar nu weet "je was niets, je bent niets, je zal nooit wat worden".... en hij zijn stappenplannen (tekeningetjes met blokjes en pijltjes hoe het aan te pakken) laat zien hoe hij anderen wil uitschakelen....
    De organisatie zit nu net een team verdeeld in twee kampen. Het ene kamp ziet de plannenmaker, de andere de charmante aardige jongen die hen verteld hoe geweldig hun plannen zijn en dat hij degene is die al hun plannen kan waarmaken... Een organisatie die gespleten is, werkt vanuit een angstcultuur en hun normen en waarden verschoven heeft. Na 3 jaar ellende uiteindelijk een soortgelijk vriendje tegen gekomen, waarna ik dankzij hulp doorkreeg wie de eerste was. Ja, ook een collega kan je primen voor de volgende
    Mij is het inmiddels gelukt een andere deeltijd baantje te vinden. Nu een tweede deeltijd baan en ik ben weg.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Na jarenlang gewerkt te hebben met collega's en leidinggevende met narcistische trekken, heb ik besloten om gewoon de confrontatie aan te gaan en de trekken open op tafel te zetten. Weliswaar begeef ik mij dan wel op glad ijs, maar dat moet dan maar. Continue een nieuwe baan wanneer ik het open het bloot op tafel zet, maar dat vind ik niet erg. Het komt vaak voor, wanneer ik al maanden weg ben, dat de leidinggevende of collega door de mand valt. Ik heb mezelf maar opgesteld als de narcist vanger, want ik ben niet bang. Ik blijf strijden, want als het nu in anno 2016 ongezond is voor de mensen die nu werken hoe gezond zal het dan zijn voor de kinderen die het straks zullen overnemen. Kortom, ik blijf strijden!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Daar ga ik. Na slechts 2 dagen in dit project te zitten, heb ik al een 1-op-1 gesprek. Wat blijkt? Ik heb tegengas gegeven. Mijn 'nee' is een woord wat hij niet wil horen. Nu? Nu verwacht hij alles van mij want ik ben de duurste externe.. Ik moet doen wat hij zegt want anders neemt hij een ander.
    Deze externe projectmanager die andere externe projectmedewerkers als 'onderwerp' op de agenda heeft staan voor de Stuurgroep, lijkt mij absurd. Het project is gedoemd niet binnen de tijdlijnen gehaald te worden. Ik ben benieuwd wie van zijn projectleden de schuld krijgt... sterker nog ik denk dat ik het al weet.
    Jammer dat er een opzegtermijn van 4 weken in het contract staat.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Door een collega ben ik op deze site gekomen en heb het geheel aandachtig doorgelezen. Ik was reeds bekend met het fenomeen narcisme, daar ik er jarenlang mee te maken heb gehad.
    Het onderdeel "narcist als collega of werkgever" gaf mij de bevestiging van wat ik al jaren weet. Het is een enorme herkenning te lezen wat een narcistische collega inhoudt: geen feest van herkenning, want een feest is het allerminst. Erkenning is het wel degelijk!
    Twaalf jaar lang is in ons team sprake geweest van narcisme door een iemand waar ik en de overige teamleden lang last van hebben gehad. De laatste jaren werd het meer en meer een strijd, tot op een gegeven moment de situatie ontstond: jij weg of ik zoek een andere betrekking. Overigens is dat op je 57e wel erg lastig. In het begin stond ik er alleen voor, dan word je niet gehoord. Later ontdekten mijn naaste collega's ook al zijn nare trekken en konden wij één front gaan vormen en een dossier opbouwen.
    Wat waren de kenmerken van deze persoon? Een onderontwikkeld geweten, zich superieur voelen aan de ander, heel veel eigenliefde, geen empathisch vermogen hebben, pathologisch liegen en bedriegen, allerlei smoesjes verzinnen om zijn misplaatst gedrag legitiem te maken, zich geen raad weten met kritiek - ook als deze opbouwend was en als hulp bedoeld - want deze persoon wist het zelf allemaal zo goed! Hij voelde zich dan gekwetst en minderwaardig behandeld zoals hij zelf altijd zei. Deze persoon is ook ego-centrisch en egoïstisch ingesteld.Voorbeelden daarvan zijn allang niet meer op de vingers van een hand te tellen. De vergaderingen volgde hij altijd met een dubbele agenda, dat voelde je gewoon. Hij kon nooit eens spontaan JA zeggen ergens op. Altijd was het nee, want.....! Beloftes werden nooit nagekomen, afspraken genegeerd en regels aan zijn laars gelapt. Al deze opsommingen van feiten hebben de sfeer jarenlang negatief beïnvloed en dus ook het werkplezier. Tot twee maal toe is een extern bedrijf in actie gekomen om de sfeer weer werkbaar te maken doch tevergeefs. We weten nu waarom. Deze persoon stelde zijn eigen regels boven die van de algemeen geldende regels en frustreerde doorlopend de gesprekken en de werkzaamheden. Destructief gedrag werd tot kunst verheven.
    Uiteindelijk zagen ook de leidinggevenden dat dit zo niet verder kon en dat dit het bedrijf geen goed deed. De persoon in kwestie is overgeplaatst naar een andere locatie (waar hij de aldaar onwetenden kan inpalmen...). Nog nooit heb ik me zo bevrijd gevoeld van alle last en nog nimmer heb ik geweten hoeveel negatieve energie het mij gekost heeft hiermee om te gaan. Zelfs het langdurig negeren van zijn gedrag kostte me meer negatieve energie dan ik aanvankelijk dacht en toe wilde geven. Dit werkt tot vandaag de dag door, en zelfs in mijn vakantie, waarin ik voor het eerst geen enkele vermoeidheid voelde, naast de normale vermoeidheid die een mens kan hebben. Ik en mijn naaste medewerkers zijn er van af. Heerlijk! Maar ik heb te doen met diegenen die nu met dit ongemak moeten zien te dealen.
    Ik wens ze sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen