Charlotte van der Hoeven, Coaching en Training

Charlotte van der Hoeven, Coaching en Training
Narcisme-Expert | Expert Narcistisch Misbruik | Coach & Trainer

woensdag 22 april 2015

Het loslaten van de narcist


Wat je heel vaak ziet, wanneer mensen eenmaal de relatie met de narcist hebben verbroken en dit keer voorgoed, de narcist misschien wel fysiek weg is, maar niet uit de mind.

Je overdenkt alsmaar het hoe en waarom, wat de reden is waarom hij of zij dit gedrag vertoonde. Je probeert de situaties te begrijpen om het op deze manier te kunnen plaatsen en daarmee los te laten.
 
Alleen jij komt er zelf niet verder mee. Je aandacht gaat nog steeds uit naar de narcist, de focus is extern gericht en niet op je"zelf". Hoeveel je er ook over leest, hoort, ziet, je zult niet in het brein en gevoelsleven van de narcist kunnen komen. En omdat je maar geen antwoorden krijgt op de vele vragen die je bezighouden, kun je het moeilijk loslaten. Dit was niet wat je wilde, de relatie is over, je wilt verder met je leven en je bent er nog steeds mee bezig! Wat is er aan de hand?
 
Bedenk maar eens hoe vaak je je het hoe en waarom afvraagt over deze ex-relatie en je zult zien dat dit vaak gebeurt. Bijvoorbeeld:
 
Waarom heeft hij/zij zo gelogen?
Hoe kan iemand zich zo gedragen?
Hoe zou hij/zij zich nu voelen?
Waarom heb ik het zover laten komen?
Hoe kom ik hier ooit uit zonder de ander?
Wat had ik kunnen doen om dit te voorkomen?
Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de vele vragen die door je hoofd kunnen gaan. Dit geldt overigens voor alle narcistische relaties, niet alleen die tussen partners, maar ook familieleden, etc.
 
Maar zie je wat er gebeurt? Hoe lang je er ook over blijft nadenken en hoe je ook op zoek bent naar de antwoorden, je vindt ze niet. Je kunt namelijk niet in de belevingswereld van de ander kijken en zeker niet in die van een narcist! En juist doordat de antwoorden open blijven, ga je nog dieper graven en zoeken en blijf je zonder dat je het misschien doorhebt, nog steeds bezig met deze relatie die er niet meer is en is de focus niet op je"zelf" en de opbouw van je eigen leven, maar op het verleden.
 
Het is dus op dit punt dat jij je"zelf" vasthoudt aan deze relatie. En juist dat is datgene wat je niet meer wilt! En dat maakt het des te verwarrender. Want hoe kom je hier vanaf?
 
Allereerst is het belangrijk om te beseffen dat je niet met een "normaal weldenkend mens" te maken hebt, maar met iemand met een stoornis.
Dit is namelijk een valkuil voor velen, je gaat vaak nog steeds uit van jezelf en een normaal evenwichtig persoon, dus je kunt niet begrijpen dat iemand zo gevoel- en gewetenloos kan zijn. Deze mensen bestaan dus wel, het is iemand met een stoornis.
Door dit goed tot je door te laten dringen, leer je er op een andere manier naar kijken.

Daarnaast is het belangrijk je te realiseren dat veel vragen die je jezelf stelt na deze destructieve relatie, volledig rationeel zijn. Je bent niet bezig met het verwerken van je gevoel en alles wat er gebeurd is, je bent bezig met het zoeken naar antwoorden die je niet gaat vinden. En dat is een hele belangrijke. Vaak ben je onbewust aan het zoeken buiten je"zelf", omdat naar binnen gaan en de pijn voelen van alle traumatische ervaringen die je hebt opgelopen in deze relatie, te pijnlijk zijn om te voelen en wat zijn we dan geneigd om te doen? Juist, op onze ratio gaan leven en ons gevoelsleven blokkeren. Maar is het niet juist ons gevoel wat zo hard om aandacht en liefde vraagt? En dat stuk laat je nu opnieuw niet toe. Precies dat stuk wat er in die destructieve relatie ook niet mocht zijn, want daar moest je ook je"zelf" opzij zetten voor de ander.
 
Hoe pijnlijk het ook is, het is heel belangrijk weer opnieuw te leren voelen, je"zelf" te erkennen in je verdriet, boosheid en je pijn. Maar ook het gemis, de hoop en de teleurstelling. Het schuldgevoel, het medelijden, de machteloosheid. Kortom, een heel scala aan gevoelens die je hebt te doorvoelen en verwerken en logisch dat je dit (onbewust) uit de weg gaat. Het doet pijn!
 
Want juist onze ratio houdt ons bij ons gevoel vandaan en juist ons gevoel moeten we weer gaan omarmen. Het is een lange weg, maar weet waar je het voor doet: Thuiskomen bij je eigen authentieke "zelf". En dat is essentieel.
Want jij doet ertoe.
http://www.narcismevrij.nl/
Charlotte van der Hoeven, Coaching-Training-
Charlotte-van-der-Hoeven, Coaching & Training is gespecialiseerd in coaching voor slachtoffers en training van hulpverleners w.b. narcistisch-misbruik en narcistische-mishandeling en narcisme, blog-narcistisch-misbruik, blog-narcisme, blog-narcistische-mishandeling, coach-narcistisch-misbruik, therapeut-narcistisch-misbruik, wat-is-narcisme

 

3 opmerkingen:

  1. nu ik dacht eindelijk weg te zijn en ontsnapt te zijn aan al zijn grilleniet ben ik beland in een nachtmerrie. 'mijn beste vriend' de jongen die zo succesvol was dat ik bijna niet kon geloven dat hij bevriend was met mij! wat was ik gevoelig voor al zijn lieve woorden en de complimenten die ik kreeg, en wat was het fijn dat hij zo op me leek en altijd mijn mening deelde.. dit veranderde toen wij in het zelfde huis gingen wonen, ik was nu helemaal van hem, er kwamen zo genaamde deurwaarders langs ik lag te lang in bed, betaalde niet genoeg voor het avondeten etc. langzaam begonnen mensen anders naar mij te kijken. onze omgeving at alles wat hij te vertellen had.. totdat ik begon te zien dat het niet klopte, ik niet meer in zijn zogenaamde successen geloofde! ik ben inmiddels verhuisd maar word nog iedere dag gechanteerd en de scheldpartijen van zijn kant zijn onvermijdelijk. zijn vriendin tevens mijn beste vriendin ziet niks van dit alles en als een mak vogeltje eet ze alles wat hij te zeggen heeft. help me alsjeblieft, hoe kan ik haar laten inzien dat hij niet van haar houd?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Komt ze zelf wel achter. Hoe meer jij roept dat hij niet van haar houdt, hoe meer je haar in zijn armen duwt. Zorg dat je er voor haar bent en naar haar luistert.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb een narcistische moeder en zou haar dolgraag kwijt willen uit mijn leven. Ik ben nu bijna 47 jaar en ik vind het wel een keertje mooi geweest. Ik weet alleen niet hoe ik het aan moet pakken.

    BeantwoordenVerwijderen