Charlotte van der Hoeven, Coaching en Training

Charlotte van der Hoeven, Coaching en Training
Narcisme-Expert | Expert Narcistisch Misbruik | Coach & Trainer

woensdag 3 juni 2015

Hoe bescherm je je kind tegen de narcist?


Recentelijk kreeg ik het verzoek via Facebook of ik ook eens een blog wil schrijven hoe je kinderen kunt beschermen tegen de destructieve impact van een narcistische ouder. En terecht.
Er is helaas veel onwetendheid, niet alleen in de omgeving van kinderen, maar ook binnen de hulpverlening, over narcistisch misbruik.
Het is schrijnend om te zien hoeveel kinderen de dupe worden van de vechtscheidingen tussen de ouder zonder en de ouder met NPS.
Kinderen zitten soms noodgedwongen in een omgangsregeling met de vader of moeder, terwijl ze dit eigenlijk niet willen en naar hun stem wordt helaas al te vaak niet geluisterd.
Dit kan grote invloed hebben op het kind en het gedrag.
 
Wat kun je nou als "gezonde ouder" doen om je kind zo veel mogelijk te beschermen in het contact met zijn of haar narcistische ouder?
 
Vooropgesteld, je bent geen therapeut en kunt ook niet de therapeut van je kind zijn.
Je bent en blijft te allen tijde de vader of moeder en zo wil je kind je ook zien. Dus probeer ook geen therapeutische rol aan te nemen.
 
Het is aan jou als gezonde ouder de taak om bij jou in huis een veilige en stabiele basis te creëren. Zorg ervoor dat de sfeer in huis goed aanvoelt voor je kind of kinderen. Dit kan inhouden dat je een lekkere maaltijd kookt waar ze van houden, je met ze gaat schilderen of knutselen, zodat ze zich via deze weg kunnen uiten. Dit kan ook betekenen, dat ze bijvoorbeeld een boksbal nodig hebben om de frustratie, opgelopen bij de narcistische ouder, te kunnen uiten. Het is goed om die boosheid vervolgens af te sluiten op een positieve wijze door bijvoorbeeld lekker ontspannen onder de douche of in bad te gaan, een ontspannen film te kijken of met lekker knuffelen op de bank. Geef ze de liefde en aandacht die ze nodig hebben. Creëer een omgeving van veiligheid en rust, zodat ze weer op adem kunnen komen en kunnen zien dat het ook anders kan. Hiermee laat je zien aan je kind dat het niet aan hen ligt en dat ze altijd de keuze hebben om te kiezen voor boosheid of voor liefde.
 
Vooropgesteld, een kind is altijd loyaal aan beide ouders en voelt zich vaak in een enorme spagaat. Laat zien aan je kind dat deze niet hoeft te kiezen en er de ruimte is om zich te uiten over wat hem of haar ook dwarszit na het contact met de narcistische ouder, zonder deze af te vallen. Ga niet veroordelend over je narcistische ex praten, want dit zorgt er alleen maar voor dat je kinderen nog meer in zichzelf gekeerd raken en proberen er alleen uit te komen, met als gevolg dat ze nog meer in een isolement en van zichzelf verwijderd raken. Met alle consequenties van dien.
 
Wees er dus voor ze. Geef ook aan als ze gefrustreerd zijn dat deze frustraties er kunnen en mogen zijn, mits er te allen tijde respect is voor de ander. In dit geval voor jou als ouder die ze opvangt.
 
Daarnaast is het ook heel belangrijk om al spelenderwijs met je kinderen om te gaan. Vaak juist door het doen van actieve spelletjes worden kinderen geactiveerd in hun communicatie en zit er minder lading op om te praten over een moeilijk onderwerp. Daarnaast worden de heftige problemen door het spelen, even naar de achtergrond geplaatst en kunnen ze het even vergeten en dus beter ontspannen.
 
En bovenal, als je kind wil praten, laat deze praten over de ingrijpende gebeurtenissen en situaties, maar forceer dit niet. Een kind wil zich niet bezighouden met volwassen zaken, dus laat je kind vooral kind zijn waar mogelijk!
http://www.narcismevrij.nl/
Charlotte van der Hoeven, Coaching-Training-
Charlotte-van-der-Hoeven, Coaching & Training is gespecialiseerd in coaching voor slachtoffers en training van hulpverleners w.b. narcistisch-misbruik en narcistische-mishandeling en narcisme, blog-narcistisch-misbruik, blog-narcisme, blog-narcistische-mishandeling, coach-narcistisch-misbruik, therapeut-narcistisch-misbruik, wat-is-narcisme

17 opmerkingen:

  1. Beste Charlotte,
    Ik heb 2 geweldige jonge kinderen en ik ben zo blij dat ik de stap heb gezet om de relatie te beëindigen. The best descion ever! Echter je denkt het kan alleen maar beter worden maar ik ben echt in een hel beland. Ik werd gestalked, mijn emailaccounts zijn gehacked, smaad en laster, houdt zich niet aan omgangsregeling, bespeelt de kinderen, intimideert en bedreigt iedereen die zich over hem negatief uitlaat. Dit resulteert in dat mensen bang zijn en niet de waarheid durven te spreken met alle gevolgen van dien. AMK heeft onderzoek gedaan en heeft gezien wat er speelt. Nu heeft de Raad het overgenomen en de Raad is bespeelt door hem. Het rapport is bedroevend zo staan er allereerst veel tegenstrijdigheden in, onwaarheden, verkeerde interpretaties etc. het rapport van AMK wordt niet meegenomen. De welbekende omkering komt volledig tot uitdrukking in het rapport. Men stuurt aan op OTS op zich ben ik daar wel blij mee maar je voelt m al, wat als.....? Ik ben de wanhoop nabij. Mijn omgeving zegt juist dat het heel zichtbaar is wat hij doet en dat de rechter dit echt wel ziet maar waarom zag AMK het wel en de Raad niet? En wat is jou ervaring in een dergelijke situatie met een gezinsvoogd? En wat wanneer de kinderen niet naar hun vader willen?
    Roos

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ai wat herkenbaar. AMK kijkt naar de problemen zoals ze zijn. SAVE en RvK kijkt naar 2 partijen die beide even veel schuld hebben. Ookal is er sprake van machtsmisbruik etc. Ze willen vaders om tafel houden, maar beseffen niet dat ze de narcisten daarmee podium geven voor hun acties. En moeders en kinderen zich niet gehoord voelen en er aan onderdoor gaan.
      Bizar hoe orthopedgogen en echte specilaisten dat probleem zien, maar dat je afhankelijk blijft van standaard processen van Raad en SAVE

      Verwijderen
  2. Ik zie dat je een vrouw bent. Omgekeerd zit ik in dezelfde situatie met het verschil dat ik de jongens maar eens in de 2 weken zie. Die jongens schreeuwen om bij mij te blijven omdat jij lief bent zoals ze dat zeggen. Ongelooflijk. ik heb het idee dat de RvK bijna altijd de wereld omdraait. De rechter ook. Hierover zijn al onderzoeken gedaan en studenten gepromoveerd. ER wordt niet naar een kind geluisterd. Onze rechtssysteem is geënt op het kwade of je het geloofd of niet. Kijk maar naar de werkelijkheid. Gewoon triest voor alle slachtoffers. Machteloos en onbegrijpelijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het probleem is dat ze het afdoen als conflict tussen ouders en ondertussen de kinderen niet leren dat het gedrag van een narcist niet normaal is!
    Daardoor worden ze niet weerbaarder, maar machtelozer en bozer en zetten zich af bij de veilige ouder! omdat een narcist wel de kindren belast met volwassen zaken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn partner en ik zitten er middenin. Mijn bonuskind van 13 jaar wil net zo veel bij ons zijn, als bij zijn moeder (narcistisch). Na vele -op niets uitlopende- gesprekken hebben we besloten om toch de gang naar de rechter te maken om het kind gehoord te laten worden. Dat is gelukt, mondelinge zitting met beide ouders ging in eerste instantie over het kind, maar al heel snelle draaide de rechter het om naar mediation voor de ouders, goede communicatie tussen de ouders is immers belangrijk voor een kind. En wellicht bij velen van jullie bekend, uitspraak voor wijziging of aanstellen van een bijzondere curator is voor 3 mnd opgeschort. Eerst in mediation. Na een week nadenken en overleg met vele bekenden in de directe omgeving van het kind, hebben we vandaag besloten om NIET in het mediation-traject te stappen. Dit heeft totaal geen zin om met een narcist hieraan te beginnen, liegen, bedriegen en feiten omdraaien, alles zal voorbij komen. En iedereen die al eens in een relatie heeft gezeten met een narcist, weet heel goed dat je een narcist niet gelijk herkent, hoe prossioneel zo'n mediator ook is, zij is helemaal blanko en zal je je verhaal met alle pijn en verdriet van tijdens de relatie en na de scheiding weer opnieuw moeten belevenen. Alles wordt gemanipuleerd en gebagatelliseerd door de narcist, wat zoveel boosheid en onmacht weer aanwakkert. Met een narcist tegenover je, die de schone schijn heel lang en heel goed kan ophouden, het zijn geboren acteurs! Dan ben je bij voorbaat al weer een verliezer, je staat alleen, want de mediator zal de naricist niet ontdekken.
    Onze advocaat meldde dat het onze case bij de kinderrechter hierdoor erg zou verzwakken. Het is niet anders, als het niet op een normale manier in overleg kan, dan maar niet. We hebben ons best gedaan en geprobeerd om het ultieme te bereiken; 7/7 regeling, zodat er belans komt in het leven van het kind (nu 5/9 regeling: meer bij moeder). Het gaat ons waarschijnlijk niet lukken, omdat de rechtsstaat nog steeds achter de moeder staat, ook al is die het grootste probleem voor het kind; maar toon dat maar eens aan. We stoppen er mee om nog meer energie te steken in een zinloze case, zo blijkt nu, we gaan de financiën die we besparen op het mediation- traject (100e per uur) op een andere manier uitgeven. Samen met zijn 3-en lekker weg. Even zonder de narcistische gekkigheid van zijn moeder. We zullen er altijd voor hem zijn en als hij straks in de pubertijd zijn moeder echt gaat leren kennen, dan zullen we er nog meer zijn. We beseffen ons heel goed, dat er een zware tijd gaat komen, de pubertijd staat aan de deur te kloppen, maar het zwaarst gaat het voor de "kleine" man worden, en dan zijn we maar wat blij dat hij nu 5 dagen hier even tot rust kan komen, totdat hij genoeg kracht heeft om bij zijn moeder weg te gaan/ los te komen. Hier is hij altijd welkom en gelukkig besef hij dat zich heel goed.
    Kinderen in een scheiding hebben het zwaar en zijn veelal de slachtoffers, maar met een narcistisch ouder in het spel, is het dubbel zo zwaar.
    Gelukkig is de band met ons groeiende, wij komen er wel, nog een lange weg te gaan. Maar er komt een tijd dan zijn we los van haar, dat zal een hele verademing zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik zit in een gelijkaardige situatie als Alexandra en herken heel veel. Ik hoef de reacties van de kinderen niet weer te geven, je kent ze ongetwijfeld.

    Wij hebben een voorlopige regeling, waarin mijn partner de kinderen enkel in het weekend zien. Bij ons ligt de moeilijkheid erin dat hij in het buitenland werkt en dus enkel in het weekend de kinderen bij zijn moeder opvangt en de ex werkt helemaal niet. Hij kan het regelen met zijn werkgever om op afstand te werken. Zijn ex laat echter niet in haar kaarten kijken waar ze wil gaan wonen, dus hij kan geen woning kopen zolang dat niet duidelijk is.

    De oudste (15) is zelf al naar een instant gegaan, maar daar contacteren ze de moeder en raden ze haar communicatie en overleg aan en dat is alleen maar heel fout gelopen.

    Heeft er iemand tips over hoe wij kunnen aantonen bij de rechtbank voor de definitieve regeling dat de kinderen worden verwaarloosd en dat ze weg moeten bij die moeder? Het feit dat zij niet werkt en dus altijd thuis (de schuld van de kinderen uiteraard dat zij niet kan werken) is en hij in het buitenland werkt, speelt op papier enkel in haar voordeel uiteraard.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hi Unknown,

      We zijn 9 maanden verder en hebben goed nieuws! De rechtbank Utrecht heeft 2x mijn bonuskind de gelegenheid gegeven om zijn verhaal te doen. Samen met de RvK is de rechtbank tot de uitspraak gekomen in okt, dat de omgrangregeling wordt aangepast zoals de wens van ons (bonus)kind is. Een 7 om 7 regeling, die per direct is ingegaan. Dit heeft zo'n enorme bust gegeven dat het kind zich enorm gesterkt voelt en daardoor emotioneel een overwinning ervaart. We zien hem nog steeds elke dag "groeien".
      Het was een hele lange, emotionele, energieslurpende tijd, maar het geeft een geweldig gevoel dat er toch nog rechters bestaan die het kind echt "horen".
      Er is rust wat betreft de omgang, maar hierdoor is het narcisme nog niet uit de relatie met de moeder. Mijn partner en ik weten dat de dag, dat zijn zoon bij ons helemaal komt wonen, steeds dichterbij komt.
      Het open blijven staan voor de verhalen die hij bij zijn moeder meemaakt, komen steeds meer uit zichzelf. Het gevoel van veiligheid dat hij bij ons zijn verhaal kan vertellen, zonder veroordeeld te worden groeit ook met de dag.
      Het is nu zaak om alles echt te rust te laten komen, de schoolprestaties weer te herstellen en samen doorgroeien om de omgang met zijn moeder zodadig in te richten dat hij er niet meer onder gebukt gaat van alle emotionele mishandelingen door zijn narcistisch moeder.

      Nog een tip van onze kant; kinderen (vanaf 12) kunnen naar een kinderrechtswinkel gaan en daar een verzoek om hulp neer te leggen om de omgang bij de rechter ter dicussie te stellen. Dit is kostenloos en door de overheid gefinanceerd.

      Verwijderen
  6. Bang,
    heel er bang,
    voor de constante dreiging, voor de eindeloze vernedering,
    voor de leugens, de zwartmakerij, voor het verdomde geloof om hem heen.

    Maar vooral bang voor mijn lieve dochter, mijn kleine meid. Amper 2 jaar is ze, en ik weet nu al dat de strijd eeuwig zal doorgaan ... en dat de kans dat ik ze uiteindelijk verlies erg reëel is. Ben sinds een jaar weg bij hem, de beste beslissing ooit - voor mezelf. Maar soms denk ik : was ik maar gebleven, voor haar, om altijd paraat te staan, om haar te ondersteunen, maar vooral ...om haar in de toekomst niet kwijt te raken.

    Ik sta tegen de muur, opboksen tegen staal en beton.

    Wat kan ik doen om haar te beschermen? Wat moet ik doen zodat ze sterk zal staan? Hoe kan ik haar de beste thuis geven, wetende dat er een moment zal zijn dat ze naar hem trekt.

    Langzaam sterven, vanbinnen, hopeloos....

    HELP

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hier dezelfde situatie alleen inmiddels 6 jaar verder.Mijn zoontje was 2 toen ik hem verliet en ben 5 jaar lang door een hel gegaan. Zijn grootse wapen was dan ook mijn zoontje. Hij hield hem bij me weg en bepaalde de omgang. Ik heb bij verschillende instanties aangeklopt en uiteindelijk kreeg ik t antwoord. Mvr houd u rustig want het werkt als een rode lap op een stier. Het enige wat u kan helpen is dat we u en uw kind weghalen of een beetje arsenicum door z'n eten. Dat is niet het antwoord en de hulp waar je op zit te wachten. Ik heb geleerd om op een bepaalde manier mee te varen in z'n water om de situatie te kunnen bedaren zonder dat ik mezelf daarin te kort doe. Want tegenspraak heeft geen zin. Want alles ligt aan jou en nooit aan hem! Mijn.zoontje word straks 8 en ongelofelijk als 't klinkt maar als ze ouder worden wordt 't makkelijker. Je kunt ze uitleggen dat bepaalde dingen die gebeuren niet normaal zijn.of waarom.het gebeurt. Ze gaan inzicht krijgen in de verschillen hoe 't bij de vader of moeder gaat. Het is een harde strijd die je moet voeren als ouder. Met heel veel ups en down's. Maar blijf doorpakken. Zorg dat je de langste adem hebt.Spreek nooit slecht over hem tegen je kind want hoe erg je hem ook verafschuwd het blijft haar vader. Hij zal dit ongetwijfeld wel doen maar laat je daarin niet mee trekken. Geeft het goede voorbeeld. En het belangrijkste van alles vergeet jezelf niet!!!

      Verwijderen
    2. Ldk hoe gaat het nu ? Dit is precies de reden dat ik gebleven ben omdat ik ze niet zonder mijn steun en toezicht bij hem in een omgangsrefgeling dorst te laten. In elk geval is dat raadzaam tot ze oud genoeg zijn om goed te communiceren en zelf te kunnen bellen om hulp etc. Ik heb toendertijd wel alvast gezorgd dat er een gesplitste woningnet inschrijving kwam en ga nu ze oud genoeg zijn in de buurt wonen zodat toezicht mogelijk blijft en de kinderen altijd heen en weer kunnen.
      Hoe is het bij jou en met je dochtertje verder gegaan ?

      Verwijderen
  7. mijn ex partner uit Afrika is narcistisch in mei 2015 beeindigde ik de relatie, waarop zij mij liet oppakken voor poging tot moord en verdween in een blijf van mijn lijf huis.

    Ik dacht dat zij in Afrika was, zij maakte dit iedereen wijs ook haar familie. Maar de zorgzame samenleving heeft haar hier gehouden en nu beweert zij dat zij een kind van mij heeft, wat helaas heel goed mogelijk is, ze beloofde mij het beste gezin uit de hele wereld te geven, maar in feite maakte ze mijn leven tot een hel.

    Het kind is om haar te binden aan mij en nu om zich te binden aan Nederland en een paspoort te krijgen en zich hier voorgoed te vestigen. Als dat gebeurt wordt mijn leven een hel, ze is hier al een jaar lang illegaal, is hier zelfs bevallen en woont nu 200 km ver weg.

    Ik kwam er in juni dit jaar achter dat zij nog steeds in Nederland is, de immigratie dienst gooit alles op privacy en laat niets van zich horen. Ik weet nu al dat de hel weer gaat starten ergo de hel is al gestart, ze stalkt mij sinds juni dagelijks, via de telefoon, via anderen en ze heeft mijn mobiele telefoon gehackt. Nu ik alle wachtwoorden heb gewijzigd blijft zij proberen in te loggen, ik heb al twee keer aangifte gedaan een over smaad en laster (de vermeende poging tot moord op haar) en een het hacken van mijn e-mail. Nu bleek dat zij mijn You Tube had gehackt en daar een filmpje van haar kind op had gezet.

    De politie doet niets, iedere aangifte van mij is tot nu toe geseponeerd, ik probeer het nu nog een keer en dan geef ik het maar op. Nederland is een verrot land zij heeft haar gratis onderdak, ziekenzorg, een uitkering en een advocaat en ik mag alles zelf betalen.

    Het ergste vind ik nog dat ik in de gevangenis ben beland met vingerafdrukken, foto's en alles wat daarbij hoort. Ik hoop dat zij wordt teruggestuurd maar dat kan nog wel een jaar duren, zij zou hier dan al meer dan twee jaar lang illegaal zijn. Een andere optie is dat ik het land ga verlaten zij er in, ik er uit. Ik heb het al kind proberen te redden, maar de overheid ontfermt zich nu over hem, wat voor toekomst heeft hij met haar ?

    Als zij hier blijft, kan ik om hem te zien om de twee weken 800 km rijden, ik vraag mij af of ik dat wel aan kan, ook dan zal zij niet stoppen met mij te terroriseren. Wat voor opties heb ik verder nog ?

    Het leven ziet er niet erg rooskleurig voor mij uit ik wil het kind graag opvoeden en liefde, warmte en bescherming geven, maar die kans is erg klein of ik ga 18 jaar land een strijd aan met haar, ze werkt niet en zal ook nooit gaan werken, dus ik zal ook nog eens de jackpot aan alimentatie betalen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jullie verhalen zijn allemaal heel herkenbaar. Ik ben een volwassen vrouw met een narcistisch moeder. Ze aast op mijn kinderen, dreigt ermee naar de rechtbank te stappen voor bezoekrecht als grootouder. Ik ben doodsbang dat ze daar met haar lieve, manipulerende zelf niet zal doorzien worden en haar zin krijgen. Na een heftige crisis hebben we elkaar nu bijna 4 maand niet gezien. Mijn zoon is door haar laatste uitval nog steeds niet dezelfde, hij is niet meer het vrolijke kind van voordien. Ondertussen houdt mij moeder een lastercampagne op Facebook , bij mijn beste vriendin, bij mijn schoonmoeder, mijn schoonzus... Iedereen die zich niet op tijd weet af te grenzen krijgt te horen hoe ik psychisch ziek geboren werd en steeds een erg moeilijk kind was, hoe ik haar nu de kleinkinderen ontzeg zonder reden.. Ze heeft geen enkel zicht op de agressieve berichten die ik blijf ontvangen, de dreiging die uitgaat van haar plotse opdagen in de kinderopvang, haar voortdurend slechtspreken over mij... Ik zie geen oplossing maar voel dat dit mijn levenskwaliteit ontzettend naar beneden haalt. Momenteel heeft ze zich laten opnemen, telkens weer uit groot verdriet omdat ze haar kleinkinderen niet te zien krijgt. Geen greintje zelfinzicht en de hulpverlening trapt er mee in. Ik ben wanhopig..

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Alle verhalen zijn zeer herkenbaar. Ik heb vanaf mijn vijftiende relatie met narcist gehad. Ben nu 33 jaar verder en heb uiteindelijk echtscheiding kunnen aanvragen omdat hij een vriendin heeft. Zij is echter een nog grotere narcist dan hem en doen alles wat mogelijk om te treiteren. Mijn kinderen moet naar hem toe omdat hij op papier niet bij haar woont maar feitelijk wel moeten ze naar haar huis toe. Ze heeft er veel plezier in mij in te peperen dat ze niet samenwonen maar voor de rest bemoeit ze zich overal mee.
    Ik wil dat de kinderen niet meer naar haar toegaan. Ze zorgt er voor dat de verhouding met mijn ex nog slechter wordt. De kinderen zijn daar momenteel te dupe van. Weet nooit wanneer en hoe laat ze opgehaald worden waar ze heen en ook niet hoe laat ze terugkomen.
    De kinderen vertellen mij een ander verhaal dan hem, dus zij zitten ook in spagaat. Ik ben ondertussen alles zat, maar schijn niks te kunnen afdwingen en moet maar naar de pijpen van mijn ex en zijn vriendin dansen.
    Ik heb geen relatie en wil ook nooit meer een relatie.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik ben aan het scheiden van een narcist. In het begin dacht ik nog: ik geef hem in alles zijn zin, dan laat hij me wel met rust. Maar het was nog niet genoeg, hij wou meer, meer, meer. Ik ben vertrokken zonder 1 cent spaargeld, zonder meubels, zonder kleren voor mijn kinderen, en wou mijn aandeel in de gezinswoning op naam van de kinderen zetten omdat hij mij geen cent gunt. Ik dacht: dan moet hij mij geen cent, dan is het van zijn eigen kinderen, daar kan hij niets tegen in brengen, maar ook dat is teveel. Hij wil nu het huis op een veel te lage waarde die hij er vandaag aan toekent 'inkopen' van de kinderen en hij zal hen het geld pas geven als ze 25 zijn en oud genoeg om het zelf slim te beheren. Lees: ze gaan nooit een cent zien. Net als ik nu. En als ik hem dat zeg is het natuurlijk "Je denkt dat ik mijn eigen kinderen zou benadelen *geschokt*". Eh, ja dat denk ik. Je bent bezig... Je ontneemt ze om te beginnen de meerwaarde die het huis binnen 15 jaar ongetwijfeld zal hebben en zelfs de intrest die het geld (als hij het huis vandaag inkoopt) op hun spaarrekening zou kunnen opbrengen... Maar ik ben een vreselijke bitch die hem van dingen beschuldigt die hij nooit zou doen natuurlijk *rolleyes*

    Ik heb het dus nu maar opgegeven. Hij zal me nooit rust gunnen, hij zal mij nooit iets gunnen en zal de kinderen nooit iets gunnen (al krijgen ze straks wel een tablet van de sint bij hem: dure cadeaus, die kreeg ik ook, ik ken dat...als bewijs dat hij hen 'alles' gunt en ik alleen maar kwaad spreek... jaja)

    Mijn conclusie: laat hem maar gewoon betalen. De rechter zal wel beslissen wat hij me moet voor dat huis en voor die inboedel, en als de scheiding daardoor nog 15 jaar duurt, dan is het zo, ik zit niet op zijn geld te wachten. Ondertussen stuur ik netjes de schoolrekeningen door en vraag ik de helft te storten. Weigert hij, dan ga ik naar de advocaat. Zijn mailverkeer met scheld tirades hou ik bij, net als een dagboek van dingen die de kinderen me vertellen en klachten van de school over verdwenen boeken, agenda's etc. Ik blijf kalm, ik communiceer niet meer met hem en verwijs hem voor elke vraag en na elke scheldtirade door naar mijn advocaat. Op een dag zal iemand wel inzien dat hij niet goed in zijn hoofd is. En dan heb ik genoeg 'bewijzen' verzamelt ondertussen om zijn gestoorde gedrag te kunnen documenteren.

    Verder: ik heb een nieuwe vriend en die is lief. Toen ik naar het ziekenhuis moest voor een ingreep kwam hij me ophalen en bleef de hele avond bij mij. Ik kon wel huilen van ontroering. Dat deed niemand ooit voor me, er gewoon zijn. Mijn ex kwam me zelfs niet halen op de materniteit toen ik bevallen was van zijn jongste kind!

    Aan alle ex-slachtoffers: er zijn betere partners die je wel echt kunnen liefhebben. Ik geloof het soms nog steeds niet, dat iemand echt van me houdt maar het is zo. Ontzeg jezelf dat niet, kijk alleen uit naar de vroege alarmsignalen, laat je niet op een voetstuk zetten want dat is alleen om je er nadien af te kunnen kloppen. Maar ontmoet je een partner die je neemt zoals je bent met al je imperfecties: ga er voor. Je verdient liefde en zo iemand in je leven maakt alles gewoon veel beter. Wees eerlijk over je narcist, zeker als er kinderen zijn, iemand die echt van je houdt zal je bijstaan en niet gillend gaan lopen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik ben volop bezig met afstand nemen van een narcist. Deze afstand nemen is zo moeilijk omdat we samen een dochtertje hebben van amper 5 maand oud. Ik heb al elke instantie afgelopen om te voorkomen dat hij ooit bezoekrecht zou kunnen krijgen, maar tot mijn grote spijt moet ik vaststellen dat er geen ontkomen aan is. Hopen dat hij nooit wat onderneemt is telkens de boodschap.
    Wij leerden elkaar kennen twee jaar geleden en alles ging goed tot ik zwanger werd, toen kwamen plots de beledigingen, vernederingen, de isolatie, ...Hij erkende het kind maar we hebben nooit samengewoond, want plotseling bleek dat hij reeds 4 kinderen bij 4 verschillende vrouwen had. Mijn dochtertje is nummer 5 en tijdens mijn zwangerschap is ook nummer 6 verwekt. Dit kindje gaat weldra ook geboren worden. De mama van nummer 6 en ikzelf zijn hier allemaal op uitgekomen nadat we veel onzuiverheden en rariteiten (onwaarheden) begonnen op te merken. Allebei vonden we dit niet kloppen en begonnen een zoektocht naar de waarheid. Zo belandden we dan in contact met elkaar. Wat blijkt dat zij hem heeft leren kennen drie weken nadat ik met hem samen was. Het is verschrikkelijk om dat te horen. De eerste maanden tot nu bleef ik zelfs vriendelijk tegen hem, want nu doet hij al maanden poeslief tegen mij en ik ben de vrouw van zijn leven en blabla.De reden dat ik niet meteen met hem kon breken zijn alle slachtoffers wel bekend. De pijn, het verdriet, het ongeloof en zo veel meer. De beginweken na de bevalling stak hij eens zijn middelvinger op naar ons dochtertje, dat was een mes in mijn hart en toch bleef ik vriendelijk tegen hem, uit angst. Maar nu wil ik breken met hem, maar wat blijkt dan dat je eigenlijk er alleen voor staat. Maar goed ik ga niet opgeven want mijn dochtertje haar welzijn is het allerbelangrijkste.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Stress en vermoeiend ffffff zo"n narcistische ex vrouw ;


    BeantwoordenVerwijderen